Hallo allemaaaaal!

Vandaag zijn wij eerst van half 8 tot half 9 gaan ontbijten.

Sandy en ik kwamen pas aankakken om half 9 en hebben snel iets naar binnen gewerkt.

Toen gingen we op weg.

Busje inladen, auto's inladen, onze privéchauffeur klaar?

En rijden maar.

Over de autoreis kan ik je helaas niet veel vertellen, we schijnen 4uur lang gereden te hebben maar ik ben in slaap gevallen.

Ik was zo moe!

Wat ik wel heb gezien was een bruiloft in een weiland.

In een weiland? ja, dat dachten wij ook al!

Maar het zag er in ieder geval heel erg gezellig uit.

Wij kwamen eindelijk ergens aan, maar waarom vertrokken wij gelijk weer?

Sprak ik maar Roemeens dan snapte ik het tenminste.

Het stadje was niet toegankelijk met de rolstoel en daar heb je dan 4uur voor in de bus gezeten.

Dus wij weer rijden ( ik weer slapen ) en toen zag ik een kasteel op een berg.

Kijk jongens, Dracula! Zei ik voor de grap.

Maar het was ook echt het kasteel van Dracula en wij gingen er naartoe!

Zenuwachtig wachtte wij tot wij de auto uit mochten, onze lunchpakketten kregen, en een tijd hadden afgesproken.

Een aantal gingen eerst naar het toilet en sommige gingen eerst iets van het lunchpakket eten.

Dit bestond uit het volgende:

1 banaan.

1 croissant ( vanille, champagne??? Of chocola )

1 broodje salami en kaas

1 broodje met natuurlijk onze dagelijkse kip

1 flesje water

We splitste eigenlijk al gelijk op.

Sandy en ik gingen alle souvenirswinkels af,

Uiteindelijk bleek dat ze allemaal vrijwel hetzelfde hadden..

We gingen de uitdaging aan, we beklommen de trap naar Dracula's kasteel.

Sabine was met Rosanne en Pieter dus die drie konden helaas niet mee omhoog.

Zij zei: 'tel je de treden voor mij?,,

Dat heb ik gedaan, raad maar eens, de trap was enorm!

Nou?

Nee fout!

Nee, ook niet!

173 treden!!!!

Sandy wilde op de helft eventjes een pauze en op het einde wilde we die allebei.

Daarna zochten wij een mooi plekje om ons lunchpakket op te eten.

Ik at mijn heerlijke banaan en mijn broodje salami en kaas.

Daarna waagde ik het er maar gewoon op en besloot onze dagelijkse kip die dit keer op brood zat maar gewoon op te eten.

Helaas, het broodje was te dik en ik kreeg het niet in mijn mond.

En koude kip was ook niet alles.

We stopten de broodjes terug in de tas met het motto: 'voor de zwerfhonden!,,

We hadden een prachtig uitzicht!

We konden de hele stad zien, wat zaten we hoog zeg wauw!

En de standbeelden op het kasteel van Dracula, super tof!

Na alles goed te hebben bekeken besloten wij aan onze terug reis te beginnen.

We kwamen net voor wij de lange trap naar beneden wilde nemen onze begeleidster Christina en onze privé chauffeur christi tegen.

Ik vertelde hen over de 173 treden waarop christi besloot ze na te gaan tellen.

Al tellend liep hij de trap af.

172, mmmm wie heeft nou die ene fout gemaakt?

Wat maakt het ook uit, het waren er gewoon veel.

Om half 5 gingen wij weer op huis aan.

Alweer viel ik in slaap en werd ik wakker van een vrolijk gillende kiki die de auto uitstapte om naar huis tegaan.

Eindelijk we waren thuis, hongerrr!

We aten soepgroentes en panga-filet, mjammieee!

Na het eten zijn we eigenlijk allemaal naar bed gegaan, iedereen was dood moe.

Sandy en ik hebben nog even alle afleveringen van gtst gekeken van de afgelopen week en vielen toen in een diepe slaap.

Slaap lekker!

Groetjes Eva