Meditatief kleien en een levend standbeeld

Onze tweede workshopdag begint meteen weer crea-bea als we na het ontbijt meteen het Europese volkslied gaan inzetten. Danny herkent het volkslied van Europa meteen als een kerstliedje en de sfeer zit er dus, ondanks al enige vermoeidheid, meteen goed in. We zijn opgedeeld in twee groepen en door middel van handgebaren geeft Cristina aan welke groep hard en welke groep zacht moet zingen. Veel oefeningen zijn bedoeld om elkaar beter te leren aanvoelen en op elkaar ingespeeld te raken, wat erg belangrijk is voor de voorbereiding van sociaal theater. Na deze warming up is het tijd voor het echte werk, geblinddoekt kleien. We worden weer ingedeeld in kleine groepjes en het is de bedoeling dat we een bloem kleien door elkaars handen te zoeken, niet te spieken en zonder gebruik van taal. Het is erg moeilijk om zonder voorbereiding als groep samen te werken en een bloem te kleien maar het resultaat mag er zijn. We herhalen de opdracht door het kleien van een kasteel maar dan mogen we wel van tevoren een strategie bedenken en dat laat het nut zien van communicatie en overleg. Na de koffiepauze gaan we verder met het oefenen van expressie. We lopen door de ruimte, Cristina roept een emotie en we proberen deze meteen uit te drukken zonder woorden. Ook drukken we ons nog uit door alleen geluiden te maken maar dat blijkt toch moeilijk als je gezicht uitdrukkingsloos moet zijn. Danny lijkt er geen moeite mee te hebben, gezien zijn volume.:) Om half 2 heeft onze kokkin weer een culinaire Roemeense maaltijd in elkaar geflanst. Zoals verwacht is het hoofdingrediënt: kip! Na anderhalf uur pauze zijn we weer klaar voor de opperste concentratie en beginnen we met een workshop die ons al voor gaat bereiden op het theater spelen. We vormen paren en om de beurt is één iemand diegene die de macht heeft. Eén persoon dwingt de andere persoon dichterbij te komen of meer afstand te nemen met twee woorden, ‘kom' of ‘ga weg', met verschillende overtuigingskracht. Op deze manier leer je ervaren hoe het is om de macht in de handen te hebben en je woorden kracht bij te zetten. Bij de volgende opdracht proberen we met ons groepje een gevoel uit te drukken in de vorm van levende standbeelden, dus we creëren een stilstaand beeld. Een gevoel kan zijn teleurstelling, angst of boosheid. Bijna alle oefeningen zijn gericht op de kracht van non-verbale communicatie. Mensen zijn zó visueel en verbaal ingesteld, dat andere zintuigen soms worden vergeten, die ook heel informatief kunnen zijn en veel kunnen bijdragen. En dan de laatste non-verbale oefening van vandaag. Proberen zonder verbale communicatie in een rijtje te gaan staan maar dan op volgorde van verjaardag. Ook dit bleek niet al te makkelijk te zijn. Na deze workshops is er even ruimte voor vrije tijd en is iedereen benieuwd naar de berichtjes van zijn/haar secret friend. Na het avondeten gaan we gezellig met Claudia shoppen, dat betekent weer met z'n allen in de bus en veel geld uitgeven. Renso spant de kroon, aangezien hij met een jas, vest, sjaal en handschoenen thuiskomt...the shopaholic. 's Avonds laat worden alle nieuwe aankopen uitgestald en geshowd en gaan we naar bed!

Geschreven door Rosanne en Anke